۱۴۰۰ اردیبهشت ۱۱, شنبه

باز هم امید...

 آلفا) اصلا نگویم از این روزها..از حالم...خستگی‌، امید و ناامیدی...خشم و آرامش...شک و ترس همه با هم، و نهایتا تلاش و باز هم امید...که میشود. که چرا نشود؟

دو روز مانده به پایان این ماراتن...بعدش را نمیدانیم...

کاش این روزها کسی‌ پیشم بود.


هیچ نظری موجود نیست:

افسارم از دست رفته....

  آیا این حس اسمش عاشق شدن است؟ این که می‌خواهم همیشه کنارم باشد؟ اینکه میترسم نکند به اندازه روز‌های اول دوستم نداشته باشد دیگر؟  اینکه با ...