A آنگاه B.....

یکی جایی نوشته بود:

 "بعد از مرگ عزیز، مهاجرت یکی از دردناکترین تجربه های انسان می تواند باشد" 

دیگری هم در جایی دیگر معتقد بود که:

 " ترک شدن توسط کسی که دوستش داری از مرگ عزیز هم سخت تر است. کسی که مرده با قیدهای فیزیکی غیر قابل دسترس است ولی معشوق جفاکار زنده است و راه می رود و می خندد و احتمالا در آغوش دیگری است ولی تو می دانی که باید مشت مشت خاک بریزی روی یاد و خاطراتش. هست ولی تو باید انگار کنی که وجود ندارد...."

خلاصه کلام این که از مهاجرت نمی ترسم...

هدیه خداحافظی...

تعجب ندارد دیگر...همه می دانند که هیچ چیز به اندازه ی گوشواره مرا خوشحال نمی کند...